Eğer sıkıntılarımızı her zaman taşırsak er ya da geç taşıyamaz duruma geliriz. Yükler gittikçe artarak daha ağır gelmeye başlar. Yapmamız gereken, bardağı yere bırakıp bir süre dinlenmek ve daha sonra tutup tekrar kaldırmaktır. Yükümüzü ara sıra bırakmalı, dinlenip tazelendikten sonra tekrar yolumuza devam etmeliyiz.
Bazen hayatta ihtiyaç duyduğumuz şey çabalamaktır. Eğer Tanrı, yaşamda herhangi bir çaba olmadan ilerlememize izin verseydi, o zaman bir anlamda sakat kalırdık. O zaman olabileceğimiz kadar güçlenemezdik. Asla uçamazdık...
" Kayalık bir dağa okudum dağ çatladı, yarıldı; ölmüş bir adama okudum dirildi, hiçbir şey olmayana okudum meydana geldi, bir şey oldu. Fakat ahmağın gönlüne okudum, hem sevgi ile şefkat ile yüzlerce kere okudum; bir dermanı, bir faydası olmadı. O ahmak bir mermer kaya kesildi de ahmaklığından dönmedi, çorak bir kum oldu da ondan ot bitmedi."