"Genel olarak gerçeklik onları ilgilendirmiyordu; içinde bulundukları yoksulluğu ve çirkinliği görmek istemiyor geleceğe ilişkin hülyalara dalıyorlardı."
"İnsanları yargılamasalar, aşağılamasalar, insanlarla alay etmeseler herhalde konuşmayı unutur, dilsizleşir ve kendi kendilerini göremez olurlardı. Bir insanın kendi varlığını duyumsayabilmesi için insanlara bir biçimde davranıyor olması gerekir. Onlar böyleydi..."
"Belki de herkese karşı iyiyimdir ama bunu insanlara göstermiyorum. Çünkü bunu gösterdin mi anında tepene çıkarlar. İnsanlar nasıl hep bataklıkta kuru yükseltilerin üzerine basmaya çalışırlarsa iyi insanların da öyle tepesine çıkar, çamurlu ayaklarıyla onları ezerler."