Mutsuz hissettiğim, kalbimin acısını yok etmek istediğim günler de oldu elbette. Ama bize bugünün güzelliğini fark ettiren de o kötü günler değil mi zaten? Sıkıntılarımı silmek istemiyorum. [...] bugün olduğumuz kişi olmak için o günleri yaşamamız gerekiyordu.
Yürekteki kışa dayanabilmemizin sebebi, bu mevsimin eninde sonunda geçip gideceğine dair içimizde yeşeren umuttur. Umut, insanı ya yaşatır ya da öldürür. Yüreğe bahar gelir, bazen yazla cayır cayır yanar ama ardından gelecek serin sonbahar umududur insanı ayakta tutan. Umut yoksa bu hayata nasıl katlanılır?