Evet, ölüm bir ihtimalden çok daha fazlası… Lakin bu ıssızlıkta; eşsiz bilgiler barındıran bir defter ve emsalsiz bir hazineyle helak olmaktansa, bir kaptana yaraşır şekilde; sular üstünde, gökler altında ölmeliyim…
Koca bir hiçlik… Ne eksik ne fazla. Böylece yavaş yavaş deliriyorum. Delirdikçe boş veriyorum. Boş verdikçe hafifliyorum. Zerre zerre azalıyorum. Böyle giderse yok olacağım. Her canlı gibi. Bu sebeple endişelenmek beyhude. Yani çok hissetsen de ölüyorsun hiç hissetmesen de. İyisi mi sorgulamadan yaşayıp gitmek…