En çok çocuğumuzla olan yaşantımız bize kendi çocukluğumuzu hatırlatabilir ve derinlere gömülmüş taraflarımızı tetikleyebilir. Bu nedenle çocuğu olmayan bazı yakınlarımız, arkadaşlarımız ve uzmanlar, kendileri tetiklenmedikleri için bize çok kolay tavsiye verebilirler ancak bilmezler ki asıl sorun bilgi eksikliği değil, tetiklenme suretiyle bilinçaltımızdan fırlayan geçmişimizdir. Bilmediğimiz şey bununla nasıl başa çıkacağımızdır.
Benlik algımız çocukken etrafımızdaki yetişkinlerin bize atfettiği değer yargılarıdır…… Çocuklukta oluşan bu ve benzeri inanışlar bizim kendimize dair benlik algımızı şekillendiren iç seslerimiz haline gelirler. Bu inanışlar doğrultusunda kendimizden bir beklenti düzeyimiz oluşur ve beklentiler de kendini gerçekleştirir.