Oysa tek ve yegâne isteği ruhuna yoldaş olmasıydı.
Ruhunda onu hissetmekti.
Tamamlanmak onun için, sadece bundan ibaretti.
Aşklar yalan mı olmuştu, omu abartmıştı sevgiyi,
insan ve sevmek kavramı
iki yabancı mı olmuşlardı.
Nasılmıyım.?
Yarım kalmış şiir gibiyim.
Bestelenmemiş bir şarkı sözü ...
Içinde öfkeyi atamamış bulut...
Yazı gelmeyen kış..
Nasılmıyım ?
Yüzünde tebessümü sergileyen...
İçinde fırtınalar kopan...
Palyaço gibiyim...
Yalancı bahara kanmış
kiraz ağacı...
Nasılmıyım?
İstanbul gibiyim onca kalabalık içinde ..
Yalnız bir şehirim..