Oysa tek ve yegâne isteği ruhuna yoldaş olmasıydı.
Ruhunda onu hissetmekti.
Tamamlanmak onun için, sadece bundan ibaretti.
Aşklar yalan mı olmuştu, omu abartmıştı sevgiyi,
insan ve sevmek kavramı
iki yabancı mı olmuşlardı.
‘Ömür yolum nakışlandı kanımdan
Yaşananlar vergi keser canımdan..
Küreği olmayan sandala eş olur
Çıkar ya da çıkmaz belki cesedim kıyıdan.
// Abdurrahim Karakoç