Reklam
İnsanlar bilmiyordu. Fiziksel yorgunluk geçiciydi lakin ruhsal bitkinlik kalıcı bir iz bırakıyordu.
Ne büyük yanılgı.
İnsanları tanımak, bilinmeyen sularda yüzmek gibiydi. Birini tanıdığınızı sandığınız an yanılırdınız. Kimse kimseyi tam anlamıyla bilemezdi. İnsan kendini bilemiyordu da kalkıp nasıl başkasını tanıdığını söyleyebilirdi?
Tebessüm etti. Bakışlarındaki sıcaklık kalbime saplanan kızgın bir demirdi. Kendi betimlememe gülümsedim. Evet, kızgın bir demir kalbime batıyordu.
Reklam