Geçmiş de böyle bir şeydi işte.Önünüze bakmanız gerektiğinin farkında olsanız ve tüm gün kahkahalarla gülseniz de duygularınızla baş başa kaldığınızda kırık kalbinize şöyle bir bakıyor, acılarınızı hafif bir gülümsemeyle anıyordunuz...
Karanlıktan değil, beynimin karanlıkta bana oynadığı oyunlardan korkuyordum. Karanlıkta orada olmaması gereken şekiller görmek ölümden beterdi benim için..