Zaman her şeyin ilacı değilmiş. İnsan büyüdükçe, acılarıda büyüyormuş meğer. Dünyanın nasıl bir yer olduğunu anlayınca dahada anlamsızlaşıyormuş. Küçükken sorarlardı ya bize, büyüyünce ne olmak istiyorsun diye. Çocuk olmak istiyorum derdim. Bilseydim ben büyüdükçe dünyanın küçüleceğini, hep çocuk kalmak isterdim...
Kitablara aludə olan adamlar haqqında belə bir şablon deyim var- özlərini tənha hiss etdikləri üçün bu seçimi ediblər. Amma mən əksini düşünürəm; məncə kitablar insanı təklikdən xilas edir. Əgər oxuduğun kitabın dərinliklərinə vara bilən adamsansa, onda oradakı müxtəlif xarakterli qəhrəmanlarla əhatə olunacaq, bununla da təklik duyğusundan uzaqlaşacaqsan.
Bütün kitabdakı mətnləri üst-üstə yığsan, sonu bəşəri duyğuların cəmi edəcək. Hər dəfə nəfis bir kitab oxuyanda özümü əlində xəzinə xəritəsi tutan insan kimi hiss edir, xəyalən həmin xəzinənin axtarışına çıxıram.