Mesela onur, memleket, kahramanlık. Bunlar kendi başlarına kıymetli ve kayda değer fikirler, öyle değil mi? Gelgelelim bu uğurda insanlar ölüyor. Hem de açıkça hiç kıymet görmeden,suratları çamura batmış hâlde, kendi kanlarında boğularak,acı içinde haykırarak. Birilerinin babası, kardeşi veya oğlu olan adamlar. Anneleri onları çoçukken emzirdi temizledi, büyüttü, eğitti ama şimdi uzaklarda bir harp meydanında bu trajedileri kışkırtanlardan ötede ölüyorlar. Kışkırtanlar ise evlerinde güvende. Tenlerine ne kan ne süngü değiyor, ne de kendi tenleri deliniyor. Yorganları sıcak ve temiz. Fikirlerin peşine ahmaklar takılınca olan şey budur.
Cevaplara ancak başkaldırmak zorunda kaldığımızda, korkudan ve korkakça dogmalardan arındığımızda ulaşırız!
Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer...
youtu.be/yT7lTr8m22E?si=...