“Çoğu zaman bazı şeyler tekrarlansın istenir; kaçan bir anı yeniden yaşamak, eksik kalmış bir harekete ya da ağızdan çıkmamış bir söze geri dönmek istenir. Boğazda düğümlenip kalan sesler, cesaret edilemeyen okşamalar, sonsuza kadar kaybolan o göğüs sıkışması yeniden yakalanmaya çalışılır.”
“Senin köprün kalacak; bizden sonra gelenlerin kendi hikâyelerini, kendi dünyalarını, kendi arzularını katmalarıyla gerçek halinden bambaşka bir şeye dönüşen benim kayıp ülkem gibi, belki zaman içinde bugünkünden çok farklı bir anlam kazanacak. Hiçbir şey bize ait değil. Korkunç savaşlarda bir güzellik, insanların alçaklığında bir yiğitlik bulunacak, her şey efsaneye dönecek.”
“Ben aşk aramıyorum. Teselli arıyorum. Annemizin karnındayken kaybettiğimiz ve yerlerini, kocaman açılmış gözleriyle masalcının karşısındaki meraklı çocuklar gibi, hikâyelerle doldurduğumuz bütün o ülkeler için bir teselli.”