Nimo10
@Nimo
117 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yatışmıştım; gözlerimi yumdum. Sanki, bütün bu çevremdeki yeşillik Cennetmiş, sanki bütün bu tazelik, hafiflik ve dingin sarhoşluk Allah'mış gibi içimi, garip bir neşe sardı. Allah'ı her maskenin arkasında ayırt edebilene ne mutlu! O, bazan bir bardak serin sudur, bazan dizlerimizde oynayan bir oğul, bazan çapkın bir kadın, bazan da küçük bir sabah gezintisi.
Çevremdeki her şey yavaş yavaş inceliyor, hafifliyor, değişmeksizin bir düşe dönüşüyordu; uykuyla uyanıklık, aynı niteliğe bürünüyordu; uyuyor, mutlu bir halde, gerçeğin düşünü görüyordum. Yeryüzü ile Cennet aynı şey olmuştu. Hayat bana, ortasında iri bir damla bal bulunan yabanıl bir çiçek, ruhum da onun balını toplayan bir eşekarısıymış gibi geldi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Kendin yarı şeytan olmazsan, şeytandan nasıl kurtulursun be?”
“Hoşlandığım hiçbir şey yok; bir teki dışında : Çalışmak. Bedence ve ruhça çalışmak. Ama bedence çalışmak daha iyi. Yorulmak, terlemek, kemiklerimin gıcırdadığını duymak hoşuma gidiyor. Paranın yarısını, neresi aklıma eserse oraya atıyor, savuruyorum; paranın uşağı değilim; para benim uşağım. Namusum üzerine yemin ederim ki, ben işin kölesiyim.”
“Konuşmadım ama, sevincim büyüktü. Büyük konuşmacılar ve büyük ozanlar da, aynı biçimde ve hep ilk kez görürler. Önlerinde her sabah, yepyeni bir dünya bulurlar; bulurlar değil, onu yaratırlar.
Zorba için evren, ilk insanlar için olduğu gibi, koyu kıvamlı bir görünümdü; yıldızlar üstünden akıp gidiyor, deniz onun şakaklarında kırılıyordu. Yeryüzünü, suları, hayvanları ve Tanrıyı, aklın biçim değiştirici girişimi olmadan yaşıyordu.”
“Gerçek mutluluk budur: hiçbir yükselme tutkun olmadan bütün o tutkulu olduğun yüksekliklere erişmişsin gibi köpekçesine çalışmak. İnsanlardan uzak yaşayıp onları sevmek ve onlara gereksinme duymamak. Noel olunca, iyice yiyip içmek. Sonra bütün tuzaklardan yalnız başına kaçmak. Yıldızlar tepende, toprak solda, deniz sağda olsun ve birden, kalbinin içinde hayatın son çabasını da tüketip masal olduğunu duyasın.”