Mor Sandıktaki Yazılar
@Ninay
Dağınık Piyano Klavyeleri ve Mor Sandıktaki Yazılar adlı kitapların yazarı ve aynı zamanda da okur
Kitap Adı: Sakladığımız Sözler
Yazar: Erin Stewart
Çeviri: Ekin Yurdakul
Sayfa Sayısı: 343
Tür: Roman
Mart ayının ilk kitabını okudum ve şimdi sıra yorumlamaya geldi. Baştan sona insanı içine çeken, soluksuz ilerleyen bir hikâye diyebilirim.
Kitapta bir ailenin yaşadıkları; acıları, heyecanları, dertleri, kırılganlıkları ve inişli çıkışlı ruh hâlleri anlatılıyor. Aynı zamanda karakterlerin içsel sorgulamaları ve yaşadıkları duygusal gelgitler de hikâyenin önemli bir parçası. Belki de kahramanların yaşları ve hayatı algılama biçimleri, onların öncelikleri ve değerleri arasında gidip gelmelerine neden oluyor. Bu da kendi yollarını bulma süreçlerini daha görünür kılıyor.
Herkes büyür ve büyümeye devam eder. Bu kitap da aslında biraz bunu hatırlatıyor.
Basit ve akıcı bir dille yazılmış bir roman. Bu yüzden herkesin okuyup kendi hayatından bir parça bulabileceğini düşünüyorum.
Kitapta daha çok karakterlerin ruh hâllerini ve iç dünyalarını okuyorsunuz. Ancak onları bu noktaya getiren hayatın sert gerçekleri sanki arka planda duran ama etkisini sürekli hissettiren bir unsur gibi. Bipolar, depresyon, intihar, ölüm ve kanser gibi ağır temalar hikâyenin etrafında dolaşıyor ve karakterlerin hayatını derinden etkiliyor.
Kitapta zaman zaman yoğun bir öfke ve nefret duygusu da hissediliyor. Hatta bu duygu o kadar sık karşınıza çıkıyor ki, Aspirin şişesinde yazan “Herkese bir iyilik yap” cümlesinin iyimserliğini bile gölgede bırakacak kadar güçlü bir şekilde anlatılmış.
Okurken beni en çok zorlayan noktalardan biri ise karakterlerin yaşadıkları sorunların farkında olmalarına rağmen iyileşmek için ciddi bir adım atmıyor gibi görünmeleriydi. Bu durum bana sanki herkesin hayatını biraz ezbere yaşıyormuş hissini verdi. Belki de yazar tam olarak bunu göstermek istedi: İnsan bazen
"..Işığı görebilmek için karanlığa sahip olmalısın..."
ÇALINAN HAYATLAR - SÖNEN GÖZLER
Sahi, ne zaman bitecek bu kadın düşmanlığı?
Kadın neydi?
Anlatsanıza, dinleyelim.
Kadın; anne, kız kardeş, kız evlat, kuzen, arkadaş ve eşti.
Aslında onun birçok adı var.
Kadın olmadan olsaydı keşke bu dünya...
Ya da kadınları ve çocukları koruyan başka bir gezegen olsaydı, keşke...!
#farkındalık
Bizim dinimizde kadına el kalkmaz, ağır iş yaptırılmaz, hakaret edilmez, elinden parası alınmaz ve daha birçok şey...
Zaten din kurallarında yazmasa da insan olmak, diğer insanlara saygılı olmayı gerektirmez mi?
Sahi, neden çalıyorsunuz onların hayatlarını?
Neden söndürüyorsunuz gözlerindeki umudu?
Ne annenize saygınız var, ne kız kardeşinize ne de eşinize...
Anneniz sizin için gözünü kırpmadan sabahı eder, yine de şikâyet etmeyendir.
Anneniz evdeki son yiyeceği çocuklarına verip "Ben aç değilim" diyendir.
Anneniz size dua edendir.
Anneniz olmasaydı, siz de olmazdınız!
İnsan olan, saygı duyar, ömür boyu minnet duygusu içinde olur.
Eşiniz sizin yol arkadaşınızdır, sizinle her zorluğa katlanandır.
Zaten evlilik bunu gerektirmiyor mu?
Size daima destek olmaya hazırdır.
Merak etmeyin, her bir soruna çözümü de vardır.
İkide bir "Saçın uzun, aklın kısa" deyip durmayın!
Kız kardeşiniz size belki ikinci anne oldu.
Her dağınıklığınızı topladı.
Yemeğinizi yaptı...
"....Ne kadar çok duydum şu cümleyi: "Her ne yaşıyorsan bunu yalnız başına yaşamak zorunda değilsin..."