Nisa Genç
@Nisa_Genc
Şu anda okuduğu kitap
Gece karanlığında ve de bir sokağın ıssız kenarında, bir ileri bir geri, biraz da aksak ilerleyen bir adamın ayak seslerinin yankısı duyuluyor… Evet, sonunda gidiyor. Nereye gittiğinden ne ben ne de kendisi emin. Sadece… gidiyor, buradan uzaklaştığı sürece neresi olduğunun önemi yok. Şu anda onu yönlendiren ilkel bir içgüdü: Kaçmak
N.G.
Tüm şiddetiyle yağan yağmur ona zamanında üzerlerine yağan kurşunları hatırlatıyordu… Aradan ne kadar zaman geçti, değil mi? Oysa daha dün gibi her gece rüyalarında. Artık aynaya bakmaya bile utanır bir hale geldi. Derin bir nefes aldı. Bunu başarabileceğine, aynaya bakabileceğine dair kendini telkin etti. Aslında akşamın bu saatinde aynaya bakmasını gerektirecek özel bir sebep yoktu ama içinden bir ses tam o anda aynaya bakmasını söylüyordu. Bir anda kafasını kaldırıp aynadaki yansımasına baktı ve aynı saniyede kendisine doğru uzanan ay ışığındaki hançerin gümüşi parıltısını gördü…
N.G.
Bugünlerde kafam oldukça karışmış durumda. Sanki aynı anda hem her şey yolunda hem de her şey rayından çıkmış gibi. Hayat hem vazgeçilemeyecek kadar zevkli hem de bunaltıcı derecede sıkıcı.
N.G.
Malesef… iyiler her zaman kazanmaz. İyilerin kendi ilkeleri, yaradılışları gereği yok sayamayacakları erdemleri vardır. Ama kötüler! Onların yapamayacakları hiçbir şey yoktur… belki iyilik dışında.
N.G.