Kendi sorunlarımı sana yüklemeyeceğim senin de yeterince sorunun vardır, eminim... Benimkilere ihtiyacın yok. Sevgim senin hayatını kolaylaştırıyor olmalı, zorlaştırmamalı.
Elbette ki bana da sağlıklı insanların gerçeklerden kaçmadığı, hayalle yaşamanın çok tehlikeli bir şey olduğu, hayat denilen şeyin ciddi olduğu, hayalcileri ayıracak yeri olmadığı söylenip duruyor. Ama... Ben inanmıyorum. Hayal kurmakla kendini boş hayallere kaptırmak arasındaki farkı bildiğimiz sürece, tehlike yok bence. Çoğumuz için gerçek... Bazen biraz gereğinden fazla gerçek oluverir. Hattâ zaman zaman anlaşılmaz, ya da zalim bir gerçeğin kaprisine göre savrulur dururuz. Yoksullukla, tehlike ile, hastalıkla, beklenen ölümle, sevgisizlikle, yalnızlıkla yüz yüze geliriz. Bu listenin sonu yoktur. Böyle durumları idare edebilmek için hayaller çok yardımcı olabilir.
Dünyadaki tüm canlılar arasında, problem biriktiren, o problemleri boyunlarına boyunduruk gibi takanlar yalnızca insanlardır, hattâ bazılarımızda, başkalarının dertlerini kolaylıkla kucaklama yeteneği de vardır. Başkalarının derdini kendimize maletmeye bayılırız! Sanki kendimizinkiler yetmiyormuş gibi! Çatışmaların çevremizdeki dünyayı karardığını kuşku yoktur Ve bunu anlayıp bundan kaçınmak son derece doğal bir insan davranışıdır. Ama bir çatışma durumunda, sorun çözüldüğü anda o sürecin bitmeyeceğini anlamamız gerekir. Bunun daha ilerisi de vardır. Böyle olmasının iyi yanı da, o ilerideki tecrübeler de geniş bir büyüme potansiyelinin bulunmasıdır.