Düşünceye duygu eklenirse inanç oluşur. İnanç devam ederse davranış gelişir. Davranış devam ederse alışkanlık ve alışkanlık devam ederse kişilik oluşur. Çocukluğumuzda öğretilen her şey tekrarlanırsa kişiliğimiz haline gelir.
Milliyetçilik ırka değil, toprağa yönelik (vatan) bir duygu olmalıdır. Bu tez eğer ulusalcılar arasında kabul görürse Türkiye'de yapıcı milliyetçilik anlayışı yerleşmiş olur. Irka yönelik milliyetçilik, Türkçülük veya Kürtçülük sonucunu verir, ama toprağa yönelik milliyetçilik Türkiyeciliktir. Osmanlıcılık, Osmanlıyı bir arada tutan tutkaldı. Türkiyecilikte cumhuriyetimizi bir arada tutan tutkal olmalıdır.
Kendilerini en büyük vatansever, her şeyi bilen kurtarıcı psikolojisinde gördükleri için, eleştiriye açık değildirler. Diyalogdan kaçarlar. Problemleri konuşmayı vakit kaybı gibi algılarlar. Zaten empati yetenekleri gelişmediği için, başkalarını dinlemezler. Dinleseler de karşılarındakini az sonra ne diyeceklerini düşünerek dinlerler.
Sorun yaşadığı zaman kendini sorgulamayan, kusur başkasında arayan, toplumun suçlayan yöneticilerin çocukları hep böyledir. Kendi beceriksizliklerini başkasının kusurları ile örtmeye çalışırlar.