"Demek istediğim şey şu Valeri," diye devam ettirdi kendini. "Görülmekten korkmuyorum çünkü bunun mümkün olmadığını biliyorum.Kimse kimseyi göremez.Sen bu dünyada, sadece gösterdiğin kadarsın."
O bir revolverdi, benim de ellerim bu hayatta kaybetmeye başladığımdan beri durmadan titriyordu.O ve ben bu kadar yakınken...Merminin yuvadan fırlaması kaçınılmaz sondu ancak vurulan kişi kim olacaktı, hiçbir fikrim yoktu.
Babası tarafından sevilmemiş her çocuk bu dünyaya, başlangıç çizgisinden millerce uzakta başlar. Aradaki fark çok fazladır, ne kadar hızlı koşarlarsa koşsunlar başlangıç çizgisinden başlama şansına layık olanlar yürüyerek bile onları geçecek güce sahiptir.
Elden gelen tek bir şey vardır bu durumda: Son nefesine kadar koşmak.
Ancak şansızlık sevgisizlik ile beraber gelir.
Bu yüzden koşarken yere kapaklanırlar, yara alırlar, devam edecek güç her şeye rağmen içlerinde olsa da pes etmek zorunda kalırlar. Yani ne kadar yakalamak isteseler de önlerinde koşanları, bunu bir türlü başaramazlar.
"Ellerinde bir kumarbazın becerisi,
Gözlerindeki ise bir şeytanın nefesi.
Üzerinden geçtiğimiz yollar,
Götürmüyor bir yere ikimizi.
Yok sığınacak liman çünkü,
Yaktık çoktan hepsini."