Dibe ku rojekê Kurdistana mezin vebe,
Bavikê te yê hesret di dil de lê tunebe.
Bila hingê lingê te bi hesreta min,
Bigere li nav ax û topraxa cimeeta min.
Fêrîkê Ûsiv
Kafatasımın ve kemiklerimin bir gün bedenimin içinde değil de dışında olacağını düşünüyorum. Bu düşünce insanı allak bullak ediyor. Bedenimden ayrı bir varlık olma fikri bana pek uymuyor ve kendimi yok olmayan ruh fikriyle teselli edemiyorum.