Benim sinemalarımdan çıkan herkes kendi sinemalarının karanlığına dağılsın; çocukluğunun, yeniyetmeliğinin, ilk gençliğinin hayallerini yeniden ansın. Zaman mekânı; mekânlar zamanı çağrıştırsın. Bir zamanlar o filmlerle birlikte geleceğe kilitlenmiş gözlerimiz, şimdi de geçmişe baksın. Ne kadarı olmuş hayallerimizin? hayatlarımızın? Filmlerden bir hayat yapabilmiş miyiz? Yıkılan yalnızca sinemalar mı?
Neredeyiz? Biz ve onca yıl seyrettiklerimiz.
Sevdiğiniz bir yazarın, ilgilendiğiniz bir konuda yazdığı yazıları okumak; ufuk açıcı ve perspektif genişletici bir etki yaratıyor. Kimi zaman film eleştirisi okurken kimi zaman da hayat eleştirisi okuyoruz.