‘’ Beni hep yüreğinde taşımanı istemiyorum. Çünkü yürekte taşınanların bir yük olduğunu kepaze bir yaşam sürerek anladım. Sen beni hatırına geldiğim vakitlerde gülümse kâfi. ‘’
‘’ Mutlu olduğum vakitler hep kırıktı.Bu evdekiher şey atılmayı bekleyen fakat kıyamadığım eski bir eşya gibi kaldı içimde. Orada öylece durdular. Ne tam manasıyla benim diyerek sahip çıkabildim onlara ne de gözden çıkaracak kadar hissizleştim. ‘’