Hepimiz, kendimizin ana karakter olduğu hayallere tutunuruz. Başka hikayeler sarmaz. Ama bazı günler, birilerinin o hayalimizdeki hikayelerde ana karakter olduğunu gördüğümüzde; işte tam da öyle zamanlarda kısılır müziğin sesi. Tepemizdeki ışık kayar seyrettiğimiz hayatların üzerine. Biz, düşüncelerini bir yerlere bırakmayı seven kesim, böyle zamanlarda yazarız o uzun paragrafları. Çünkü ancak uzaktan baktığımızda özgürce sallama hakkına erişiriz. İnsan konu kendine geldi mi dürüst olmaya çekinir.