“Ben gecenin sonundan söz ediyorum
ben karanlığın sonundan
ve gecenin sonundan söz ediyorum
evime gelirsen eğer sevgili bana bir ışık getir
ve küçücük bir pencere oradan
mutlu sokağın kalabalığını seyredeyim.”
Füruğ Ferruhzad Furuğ Ferruhzad
Bir montla 3 kış geçirilebilir,ayakkabının kırmızı rengi olmasa da olur,ikeadan alınmamış kitaplıkta iş görür,yemek masasında ders çalışılabilir,vayt çaklıt moka yerine sütlü kahve de içilir.Eksiğimiz ihtiyaç mi yoksa herkes gibi olmak mı?bunu bir düşünelim...
Siyah belki aldatır içindeki beyazı
Talihin aynaları kırıyorsa,hüzündür
Sen yine anlamadın ne baharı, ne yazı
Beni cehennem kılan o esrarlı yüzündür...
Öyle yıkma kendini,
Öyle mahzun, öyle garip…
Nerede olursan ol,
İçerde, dışarda, derste, sırada,
Yürü üstüne üstüne,
Tükür yüzüne celladın,
Fırsatçının, fesatçının, hayının…
Dayan kitap ile
Dayan iş ile.
Tırnak ile, diş ile,
Umut ile, sevda ile, düş ile
Dayan rüsva etme beni. AHMET ARİF...