Çocuk ebeveynlerinin söylediklerinde deşifre edilemez olanı yakalar.Çocuğun ilgisi ebeveynlerin sözleri arasındaki mesafede yatan belli bir şeye yöneliktir.Annenin söylediklerini neden söylediğini çözmek için satır aralarını okumaya çalışır:X’ten söz ediyor, iyi de bana bunu neden anlatıyor?Benden ne istiyor?Daha da genelde, bu kadın ne istiyor?Lacan’a göre çocukların bitmez tükenmez”neden?”leri birtakım şeylerin nasıl işlediğine ilişkin doyumsuz bir merakın işareti olmaktan çok, bu şeylerin nereye oturtulacağına,sahip oldukları önceliğe,ebeveynlerinin gözündeki değerine ilişkin bir ilgidir.
Birey kendine dışarıdaki birinden bir başka insandan daha mı az yabancıdır?Kendimizin en mahremlerine ilişkin bildiğimizi sandıklarımız, aslında başka insanlara dair hayallerimiz kadar yalan yanlış olabilir.Tıpkı başkalarının bize bakışı gibi kendimizle ilgili kavrayışımız da pekala kusurlu ve alakasız olabilir.İşin aslı başkaları bizi bizden çok daha iyi görebilir.