Sedanur
@Nrsedaa
3 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Kendime şaşıyorum,kendimi düş kırıklığına uğrattım, kendimden memnunum.Dertliyim, yitiğim ve coşkuluyum.Bunların tümüyüm.Bunların toplamının ne olduğunu da bilmiyorum.Mutlak bir değeri ya da değersizliği saptama niteliğim yok.Kendimle ve yaşamımla ilgili bir yargım da.Tümüyle emin olduğum hiçbir şey yok. Tümüyle inandığım bir şey de gerçekten yok. Tek bildiğim doğduğum ve var olduğum.Bana sürüklendim gibi geliyor.Bilmediğim bir şeyin temelinin üzerinde varlığımı sürdürüyorum ama tüm bu belirsizliklere karşın, tüm varoluşun sağlam bir temele dayandığını ve onun bende de sürdüğünü hissedebiliyorum.
Reklam
Güzel bir eski öykü vardır. Bir gün bir öğrencisi hahama gitmiş ve “Eskiden Tanrı’nın yüzünü gören insanlar varmış. Neden artık görmüyorlar?” diye sormuş.Haham da “Çünkü bugün artık kimse o kadar eğilemiyor.”diye yanıt vermiş.Irmaktan su çıkarabilmek için biraz eğilmek gerekir.
Yaşamın anlamı, yaşamın bana yönelttiği sorudadır ya da tam tersi, ben kendim dünyaya yöneltilen bir soruyum ve yanıtımı ona söylemezsem onun verdiği yanıta bağlı kalmak zorunda kalırım.
O zaman insanın yaratılışının ilk günlerinden beri içinde ışığa karşı bir istek olduğunu ve o zamanların karanlığından kurtulmak için, içinde bastıramadığı bir dürtü olduğunu anladım. Gece olduğunda her şeyi yoğun bir hüzün basar ve her ruh ışığa kavuşmak için can atmaya başlar.
Herkesin gizlice sokulduğu kapıları/ Cüret et sen ardına dek açmaya (Faust)
Reklam