Madalyonu tersine çevirirsek, yaşam dediğimiz şey de ölümdür. Benzer şekilde güzel çirkindir, zengin fakirdir, ünsüz ünlüdür, bilgili bilgisizdir, güçlü güçsüzdür, soylu soysuzdur, neşeli hüzünlüdür, şanslı şanssızdır, dost düşmandır, sağlıklı hastadır.
“Ne kadar zorunlu bir şeydir demek ki insanın kendi kendini beğenmesi, başkalarının saygısını kazanmadan önce kendi kendisinin saygısını kazanmak için kendisini bir parça pohpohlaması. “
…insanın kendini beğenmesi kadar delice bir şey olabilir mi? Kendine hayran olması kadar? Ama insan kendini beğenmese, makul, hoşa giden ve terbiyeli bir davranış sergileyebilir mi? Çıkar bakalım bu yaşamın tadı tuzunu, gör o zaman nasıl da donuverir bir anda hatibin süslü söylevi, artık hiç kimseyi büyüleyemez ezgileriyle müzisyen, sahnede sus pus kesilir oyuncu pozlarıyla beraber, Musaların maskarası olur şair bile hemen. değerini yitirir ressam resmiyle beraber, Hekim alır yanına ilaçlarını dilenmeye çıkar.
…insanın kendini beğenmesi kadar delice bir şey olabilir mi? Kendine hayran olması kadar? Ama insan kendini beğenmese, makul, hoşa giden ve terbiyeli bir davranış sergileyebilir mi? Çıkar bakalım bu yaşamın tadı tuzunu, gör o zaman nasıl da donuverir bir anda hatibin süslü söylevi, artık hiç kimseyi büyüleyemez ezgileriyle müzisyen, sahnede sus pus kesilir oyuncu pozlarıyla beraber, Musaların maskarası olur şair bile hemen. değerini yitirir ressam resmiyle beraber, Hekim alır yanına ilaçlarını dilenmeye çıkar.
… insanların çoğu aslında delidir, hayır şöyle demeliyiz, çeşitli şekillerde delirmeyen kimse yoktur, bu yüzden zorunluluk benzerini benzeriyle buluşturur.