Ben bir genç kız için daha büyük bahtsızlıklar da biliyorum. Sevdiği bir nişanlını ölümünü gören genç kızlar zannettiğin kadar acınacak insanlar değillerdir. Bir büyük tesellileri vardır onların, aradan aylar, yıllar geçtikten sonra, bir gece yabancı bir memleketin karanlık ve soğuk bir odasında yalnız kaldıkları vakit, o nişanlının çehresini göz önüne getirmek imkanına maliktirler: “Bu zavallı gözlerin Son bakışı benimdi” demek hakkına maliktirler. Bu hayalin yüzünü kalplerinin dudağıyla… Halbuki ben bu haktan mahrumum Kristiyan!