Naciye Uçar
@Nucarus
Köy Enstitülerini ortak çıkarları açısından zararlı bulan ve değinilen boşluğu zamanında yakalayan kırsalda ağlar, kasabada bir şehirlerde eşraf, ülke genelinde de politikacılar önce toplumsal ve psikolojik zemini hazırlamışlar ardından da siyasi partilere enstitüleri kapattırmışlardır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sıcak savaşın trajedilerinin dışında kalmayı ustalıkla başarmış bir Türkiye, soğuk savaşın buz gibi dondurucu dalgalarına beklenmedik bir zamanda itiliverdi, işte köy enstitülerinin alın yazısını saptayan olay da budur.
En yalın anlatımıyla enstitülerin işlevi, ülkemiz hesabındaki yaklaşık 36.000 yerleşim birimine öğretmen göndererek toplumsal aydınlanmayı sağlamak ve üretici eğitim aracılığıyla köylülerimizin çok yönlü gelişimine katkıda bulunmak değil miydi ?
1944 yılında nisan ayı birdenbire karlı, fırtınalı, yağmurlu ve ayazlı geçmeye başlamıştı. Beklenmedik kışa hazırlıksız yakalanan leylekler, enstitü çevresindeki ağaçlıklar altında duldalıklarda toplanmaya başlamışlardı. Ama koruma altına alınmazlarsa toplu halde bunu söylemeleri de kaçınılmaz olacaktı.
Müdürümüz Rauf İnan'ın katılımıyla tüm öğrenciler leylekleri toplamaya başladık ve çok sayıda leyleği ahırda biriktirerek birkaç günlüğüne korumaya aldık ve besledik.
Öğrenci sayıları; mezun olmak, ekip, izin, Mahmudiye'den gelişti hiç dolayısıyla mütemadiyen değiştiği için belli olmamakla beraber kitaplık kayıtlarındaki okuma dosyalarına göre Hamidiye'de 6 ayda okunan kitapların sayısı 7.000'e bulmuştur.