Birbirimiz hakkında birdenbire bu kadar az şey biliyor olmamız çok tuhaf, dedim kardeşime. Birbirimizden uzaklaşmıyoruz değil mi? Sence birbirimizden uzaklaşıyor muyuz?
Belki de. Belki de bu o kadar kötü bir şey değildir, dedi. Nihayetinde kendi hayatlarımızı yaşamak zorundayız.
Yalnızca kendime ait bir hayata ihtiyacım yok, dedim.
Kendinle yaşamak istemiyorsun, dedi.
Ama bu gerçek değildi. Sadece kardeşimle
birlikte yaşamak istiyordum.
Dürüstlüğün en iyi hayatta kalma stratejisi olduğunu düşünüyorduk, fakat yalan söylemeyi reddettiğimizde ne kadar kolay dışarıda kalabileceğimizi anlayınca ilkelerimizden vazgeçtik.