Arka planda hayatın sonluluğuna dair imalar olmadığında ne duygu ne de ilham vardı. Ölümlü varlıklar oldukları ve bir canları olduğu için onlara göre her şeyin aciliyeti vardı. Hikaye, yalnızca bir kez yaşanabilen hayatı yüzlerce, binlerce kat genişleten harika bir araç olarak “yaşanabilecek başka bir hayat”ı hayalinde yaşamayı sağlıyordu.