Yazar:
Kim Young-Ha
Çevirmen:
Betül Tınkılıç
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 15 dk.
Sayfa Sayısı:
256
Basım Tarihi:
Kasım 2024
İlk Yayın Tarihi:
Mayıs 2022
Yayınevi:
Timaş Yayınları
Orijinal Adı:
작별인사 [jagbyeol-insa]
Orijinal Dil:
Korece
Orijinal Ülke:
Güney Kore
ISBN:
9786050848090
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
‘Yaşadığımız süre boyunca mutlu olduğumuz anlar o kadar da fazla değil. Çoğunluğu ıstırapla ya da ne zaman geleceğini bilmediğimiz kısacık mutluluk anlarını beklemekle geçiyor. Ve ölüm önünde sonunda her canlıyı buluyor.’
.
Yapay zeka ile donanan robot-insanlar onlara hükmeden insanlara başkaldırıyor. İnsanlardan neredeyse ayrılamayacak hümanoidler bunlar. Kendi içlerinde farklı düşünen (düşündürülen de) gruplar var. Bir de babasınının biricik oğlu Cheol. Kötü bir yanlış anlaşılma ile Cheol, kendini hümanoidlerin arasında bulur, şimdi önünde bir yol ayrımı vardır: ya insanlar ya da hümanoidler ile aynı safta yer alacaktır~
.
Yazar Kim Young Ha’nın Bir Katilin Güncesi’nden çok farklı bir eser Veda. Ama ortak bir noktaları var: insanın doğasındaki kötüye yakınlık, iyi ve kötünün çatışması. Bu çatışmayı Veda’da daha da derinden hissediyoruz. Korkutuyor Veda. Yapay zeka üzerine dönen tüm komplo teorilerini akla getiriyor. Fişi çekecek zamanı bulamazsak ve artık fiş bile etkisiz eleman olursa korkusu gün yüzüne çıkıyor.
Bölümler arasında çok hızlı geçişler (ve sınır belirsizlikleri) olsa da sonu için dahi okunabilecek bir eser Veda.
Her şeyin örneğin acının bile bir anlamı olmalı mı, sonsuzluk gerçekten tahammül edilebilir mi, ölüm hepimiz için mutsuz son mu olmalı gibi soruları da düşündürüyor.
Kocaman bir ‘acaba’ eşliğinde, muhtemel senaryoları kurgulayarak okudum Veda’yı.
Tavsiye ederim~
.
Betül Tınkılıç çevirisi, Barış Şehri kapak tasarımıyla ~
Vedaİnceleme
Yorumuma bu sefer kitaptan bir alıntı ile başlayayım;
"Bilincimin bir yapay zeka ağının parçası olduğunu ve istersem sonsuza kadar yaşayabileceğimi öğrendikten sonra kendimi insan sandığım zamanlar zevk aldığım şeylere olan ilgimi kaybettim.Artık roman okumuyor, film izlemiyordum.Bunların hepsi ölümlü insanlar için ilahilerdi.Arka planda hayatın sonluğuna dair imalar olmadığında ne duygu ne de ilham vardı.Ölümlü varlıklar oldukları ve bir canları olduğu için onlara göre her şeyin aciliyeti vardı.Hikaye yalnızca bir kez yaşanabilen hayatı yüzlerce,binlerce kat genişleten harika bir araç olarak "yaşanabilecek başka bir hayat"ı hayalinde yaşamayı sağlıyordu.Ben ölümlü olmadığım için buna ilgimi kaybetmiştim."
Yapay zeka , robotlar , insan nüfusunu azaltma projeleri , C-40 şehirleri derken geleceğe dair komplo teorilerinin bol olduğu bu günlerde umutsuz -mutsuz hayaller kurar olduk.Hele hele masum insanların dünyanın gözü önünde katledilmesi , soykırıma kayıtsız kalışımız insanlık adına ümitlerimizi bir kez daha boşa çıkardı.
Bu kitabı okumak bana, insan olmadan her şeyin ne kadar boş olduğunu bir kez daha hatırlattı.
Kitapta öyle bir teknolojiye erişmişizki ürettiğimiz robotları insanlardan ayıramaz olmuşuz.Yapay zeka heryerde iş başında.
Cheol bu robotlardan biri , kendini insan sanıyor.Başından geçen olaylara Cheol'un gözünden bakıyor, insana dair bir çok şeyi yeniden kesfediyoruz.
Kim Young-ha kitabında insana dair çok güzel tespitler yapmış . "Bir katilin güncesi " kitabını okurken de insana dair anlattıklarını çok beğenmiştim.
Timaş yayınları süzgecinden geçtiğini fark ediyorsunuz .
Zira Kore edebiyatında ,müzik grupları gibi rahatsızlık verecek bazı şeyler olabiliyor.
Distopya ve bilimkurgu severler için tavsiyedir efendim .
9/10
2024 348. kitabı
Konusu yapay zeka ve makinalar
Olan bu kitap basit bir dille yazılmış ,
Edebi beklentiyle okunacak bir kitap dil ama
Kurgusu çok güzel.
Kitap düşündürücü ve vurucu.
Okurken Cheol e ben çok üzüldüm :(
Akışta şunu düşündürtüyor
İnsanı insan yapan gerçekten duygularıdır.
“İnsanı insan yapan neydi?”
“Büyümenin, kim olduğunu tam olarak bilmezken içinde bulunduğun yanılsamanın kırılması olduğunu söylüyorlar.”
Robot Descartes, gerçek olan Galileo ve Kant adındaki kedileriyle birlikte yaşayan Profesör Choi ve oğlu Cheol, biraz izole bir yaşam sürüyordu. Profesör, oğlunun evde eğitim görmesini istemiş ve bu sorumluluğu üstlenmişti. Korumacı bir tavrı olduğu için Cheol’u dış dünyadan sakındığı da açıktı. Çoğu ebeveyn gibi o da oğlunu tam anlamıyla kavrayamıyordu. Oysa Cheol okula gitmek, arkadaş edinmek istiyordu. Fakat babasını kırmamak için bu isteğini dile getirmekte hep çekingen davrandı.
Profesörün de kendince haklı nedenleri vardı. En önemlisi, ülkelerini sarsan iç savaştı. Böylece baba-oğul dış dünyadan uzakta Human Matters’da sanki savaşı kendi ülkelerinde değilmiş gibi deneyimliyorlardı.
Babalar genellikle çocuklarını anlamakta zorlanır ama bazen de haklı çıkarlar. Cheol’un dışarı çıktığı bir gün, küçük bir an bile bildiği hayatı altüst etmeye yetti. Çünkü makineler asla yalan söylemezdi. Ve makine bu kez onun kayıtlı olmayan bir hümanoid olduğunu söylüyordu.
Peki, hümanoid mi insan mı?
Cheol artık güvenli alanın çok ötesindeydi. Küçük dünyasının yerini insan gibi görünen ama aslında robot olduklarını bilmeyenler, robotlardan nefret eden robotlar ve insanlardan nefret eden robotlar almıştı. Nereye ait olduğunu söylese zarar göreceğini hissediyordu. Trajikomik tarafı ise nereye ait olduğunu kendisinin de bilmemesiydi.
Robotların insana benzemesi mi daha kolaydı yoksa insanların robota benzemesi mi?
Kitap, güzel noktalara değinen ve akıcı bir dille yazılmıştı. Dili ağır değildi okuması kolay ve keyifliydi. Kurgusu da oldukça başarılıydı. İnsan zihni ne kadar gelişirse gelişsin, dünya ne kadar ilerlerse ilerlesin değişmeyen
Yazarı Bir Katilin Güncesi kitabıyla tanıdım, harika bir romandı. Bu kitabın konusu da yapay zeka. İnsanların ürettiği robotlar, insanların sonunu mu getirecek? Konusu itibariyle farklı bir kurgu akıcı bir dille romanlaştırılmış.
Yaşamın ne kadar değerli, sahip olduklarımızın ne kadar önemli birer parçamız olduğunu anlatan, içine kapıldığımız teknoloji bağımlılığının sonunun nelere mal olacağını anlatan aynı zamanda makineleşmeyi anlatan, güzel bir kitaptı, sonu hüzünlü bitsede..
Bir gün yapay zeka biz insanları ele geçirecek. Şuan bizim elimiz de işimizi kolaylaştıran makineler, bir gün kendini üstün bulup yok edecekler bizi . Kitap aynen böyle. İnsanla makinenin birbirine karıştığı bir ütopik Dünya da insanla makine savaş halinde olacak. Kitabın sonun da hafiften bir göz dolması yaşasam da insanın olmadığı, doğa tekrar kendine geliyor, berbat ettiğimiz, içine edip sonra da sivadigimiz bu dünya tekrar eski cennet görünümüne kavuşuyor.
Çok fazla serzenişte bulunmak istesem de biz insanlara susuyorum...
Kim Young-Ha'dan daha önce Bir Katilin Güncesi'ni okumuştum.O kadar çok övülmüştü ki beklentim yükseldi, roman da beklentimin altında kaldı.
Veda, bilimkurgu ve distopya arasında gezinen bir roman.
Yapay zekâ ve insanların çatışmalar yaşadığı bir dünyada profesör Choi ve oğlu Cheol yapay zekâ geliştirilen bir merkezde yaşarlar.İkisi robot, biri gerçek olmak üzere üç kedi de eşlik eder onlara.Cheol evden eğitim görür, dış dünya hakkında bildikleri sınırlıdır.
Bir gün görevliler, yapay zekâ mı (hümanoid) yoksa insan mı olduğuna dair kaydı bulunmayan Cheol'ü, eski hümanoidlerin, robotların olduğu bir toplama kampına atarlar.Kendisi hakkında bilmediği pek çok şey keşfeden Cheol'ün kamptan kaçmaktan başka çaresi yoktur.
Yapay zekâ ile insanların savaşı üzerine pek çok film, dizi seyrettim.Onlardan farklı bir şey sunmadı bana Veda.Bir yerden sonra da sıkıldım.
Veda kitabı ile bugün vedalaştık. Bitmemesi için ne kadar uğraşsam da ne yazık ki kaçınılmaz son mutlaktı. Ben de ilk başta ters köşe etkisi yaratan hikaye sonralarda yerini merak duygusuna bıraktı. 22. yy a dair öngörüler ve insan neslinin yerini hümanoidlerin alması benim hayal dünyamı da aştı. Bir kere daha hayal gücümün ne kadar zayıf olduğunu anladım. Edebi olarak değil ama kurgu olarak etkileyiciydi. Arka kapakta yazdığı gibi bilim kurgu ve ütopyaya selam veren bir kitap arıyorsanız tavsiye ederim.
Yılın ilk kitabı bittiEdebiyat
“Bir katilin güncesi” kitabından dokuz yıl sonra ilk kez yeniden okurlarıyla buluşan yazarın bilim kurgu ve distopya tarzında zekice yazdığı bir kitap diyebiliriz. Hümonoidler işin içine girinceye kadar bu kitabı insanlardan oluşan basit dilli bir kitap sanabilirsiniz. Ama yüzleşeceğiniz gerçekler oldukça sarsıcı ve sorgulayıcıydı. Normalde ütopya ve distopya okurken allak bullak olabilen kafam bu kitabın akıcı ve akılda kalıcı dili ile hiç zorlanmadı aktı gitti. Keyifliydi. Bu tarzlara ilgisi olanlara tavsiyemdir. Yılın ilk kitabıydı
Yazar Hakkında
Kim Young-HaYazar · 5 kitap
Kim, 11 Kasım 1968'de Hwacheon'da doğdu. Babası ordudaydı. Çocukken, kömür gazından gaz zehirlenmesi geçirdi. Seul'deki Yonsei Üniversitesi'nde eğitim gördü, Yonsei Üniversitesi İşletme ve İşletme bölümlerinde lisans ve lisansüstü dereceler kazandı. Bunun yerine hikaye yazmaya odaklandı. Kim, 1993 yılında Yonsei Üniversitesi'nden mezun olduktan sonra, Suwon yakınlarındaki askeri polis 51. Piyade Bölümünde asistan dedektif olarak göreve başladı. Serbest meslek yazarı olarak kariyerine odaklandı.
Daha sonra Kore Ulusal Sanat Üniversitesi'nde Drama Okulu'nda profesör olarak çalıştı ve düzenli olarak kitap temalı bir radyo programına ev sahipliği yaptı. 2008 sonbaharında, sadece yazıya ayırmak için tüm görevlerinden istifa etti. Kim ayrıca İngiliz romanlarını ve en son F. Scott Fitzgerald'ın The Great Gatsby'yi Koreceye çevirir. Eylül 2010'dan Haziran 2011'e kadar Columbia Üniversitesi'nde misafir öğretim üyesi olarak bulunur.
