şimdi bana yağmur değmiş toprak gibi
bir aşk borçlusun
o sevdiğin yıldızlara en yakın
sevmediğim alemden kilometrelerce uzak
hasretler tepesinin zirvesinde
küçücük dünyama yayılmalı kokusu
kuşların da konduğu bir ağaç gölgesinde
ve anımsatarak kendini yüzünün dokusu
şimdi bana yazıp da okuyamadığım
şiirler borçlusun
dizili korkak ve hep yetersiz kelimelerden
ardında ne olduğunu anlamaya çalışarak
görünen bir bulutmuş gibi tüm gökyüzünden
Muhsin Gül