İzmir'in Van Gogh'una
Van Gogh hakkında okuduğum en güzel kitaplardan biriydi.
Kitap kısa bölümlerden oluşan, şiir diline yakin bir anlatım şekli olan Ferit Edgü nün yazdığı bir kitap.
Van Gogh yüz yıl sonra
Van Gogh yüz yıl sonra yaşamış olsaydı öldükten sonra değeri bilenen sanatçılardan biri olacağını bilip de huzura kavuşan biri olabilirdi ama insanın kıymeti öldükten sonra bilinir sonuç olarak .
Kitapta çok fazla altını çizdigim tekrar tekrar okuduğum yer vardı.
Van Gogh da, küçük adı Vincent (Hollandaca Zafer demek)
Adı Zafer olan ve tüm yaşamı yenilgilerle geçmiş bir insan! Yenilgiyse yenilgi! Yazgıysa yazgı!
Yaşamın sillesini yemekse, yaşamın sillesini yemek! Ama tüm bunlara karşı resimlerdir.
Gün boyu yaratılan, gece boyu düşlenen resimler.
-Kimse bana kim olduğumu sormadı. Adımı ben kendim söylüyorum ve resimlerimi bu küçük adımla imzalıyorum: Vincent-Zafer. Geleceğe inanıyorum.
Kitaptan bir alıntı ve Van Gogh için anlamı değerinden büyük cümleler
Ama hayat, onun hayatı. Yüz yıl önceki. Bugün, yüz yıl sonra, bir günde yaptığı bir resim yüz milyon dolarlar ediyorsa, hangi hayat utanacak?
Hangi soyut hayat?
Ya da hangi soyut utanç?
İçinde yaşadığı dünyaya sorduğu soruların resimleri midir bunlar, yoksa verdiği cevapların ki mi? Eğer sanatçı "doğaya öykünen" değil de "doğanın rakibi" ise (Malraux), bu resimlerin herbiri kim bilir hangi sorunun yanıtıdır.