Nur dağ

Akıl bir kere yatmaya görsün. Ondan sonrası kendiliğinden yürür, yalanın bir kulpu mu var?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İhtirasla ihaneti ayırmak her zaman zor olmuştur.
İnsan ölümünün öcünü alabilir mi?
Komik değildi bu. Acınacak yanı da yoktu. Çocukluğuna verilip geçilemezdi de. Küçümsemek ise asıl yanlış olurdu; çünkü, açtığı savaşta sırtının yere gelivermesini önleyecek kuvvetleri vardı.
İnsan ümidi kendinden kesmişse, o kadar ustaca yaldızlanıp sunulan ümitlere dört elle sarılmaz da ne yapar? Bu sarılış da vatanseverlik değil midir?