İnsanlar aşkı dalın ucundaki çiçek sanıyor, koparıldığında bitecek... Oysa aşk o dalın köyüdür, çiçek ise sadece süsü; koparılsa da bir gün süsü, oradadır her zaman aşkın özü.
Burada yerden tavana kadar kitap dolu raflar sıralanıyordu. Tatlı bir küf kokusu vardı; Bu koku daha önce karşılaştığım hiçbir şeye benzemiyordu. Derin bir nefes aldım.
"Onları öldürmeli miyiz?" diye sordum. "Yoksa polisi mi aramalıyız?" Babam başını iki yana salladı. "Kimseyi öldürmeyeceğiz," dedi "Polisi arasak bile, o adamlar hapiste açlıktan ölür. Herkes aynı açlığı yaşadı, oğlum. Bağışlamayı öğrenmeliyiz."