Bir felaket oldu, sonra bir felaket daha ve böylece insanlardan kaçar oldum. Sessizce herkesin hayatından çıktım. Buz gibi soğudum tanıdığım her suretten, beni elbirliğiyle hasta ettiler, Zamanla geçer dediklerine bakma! Zaman acılarla geçerken ben sessizce bir tenhada iyileştim. Sonra soğuk bir gecede kendime sarılmayı öğrendim, bir daha da hiç üşümedim.