Theteacher
@NuriKana
653 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Bi kaç gün öncesine kadar içim içime sığmıyordu desem inanır mısınız ? Her şeyin üstüme üstüme geldiğini tüm şanssızlıkların sadece beni bulduğunu, ne yaparsam olmadığını, neye dokunursqm elimde kaldığını, isyan bayrağını çektiğimi fark ettim… bir şeyler artık düzelmeyecek gibiydi… sonra kedi aldım bana her şeyi unutturdu desem overthinklerim bile hafifledi… nasıl iyi geldi anlatamam… tüm bunlar yaşanırken arkadaşım bugün yazdı ama ben bi kin hissetmedim nötrdüm resmen… onsuz yapamacayacağıma karar verip yokluğunda onsuz güçlendiğimi görünce artık yazmasınında hayatımda olmasınında bi anlamı olmadığını fark ettim… kedi bereketiyle geldi toparladı beni güç verdi… stresimi aldı götürdü nasıl mutluyum anlatamam🥳
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok değer verdiğim bi insanın bana yabancı oluşunu kabullenemiyorum ve hayatımın neredeyse her döneminde böyle bir sorunla karşılaşıyorum… hep yıpranan, çöken, hayata küsen, yaşama sevinci elinden alınan biri oluyorum. Elimde kaldı onca hatıra canımı gözü kapalı emanet edeceğim, gerekirse canımdan parça verebileceğim bir dostla geldiğimiz bu nokta beni yıpratıyor… hiç bi şeye odaklanamıyorum… hayatım boyunca neden yakınlık kurduğum insanlara büyük bi bağ beslediğimi anlamıyorum… oysa hepsi de bırakıp gitmeye meyilli… bu dünyada yalnızsın… yalnız gideceksin… içim içimi yiyor ama nafile…
Yazmamak için direniyorum… yazarsam üzecek biliyorum üzülmek değil mesele… sadece arkadaşlığımızın bu noktaya gelmesini konduramıyorum…