Ama Dobby kımıldamadı. Elinde Harry’nin iğrenç, yapış yapış çorabını tutuyor, ona sanki paha biçilemez bir hazineymiş gibi bakıyordu.
“Sahip Dobby’ye bir çorap verdi,” dedi cin hayretle. “Sahip onu Dobby’ye verdi.”
“Ne?” dedi Mr Malfoy sinirle. “Ne dedin sen?”
“Dobby’nin bir çorabı var,” dedi Dobby inanamayarak. “Sahip onu attı, Dobby de tuttu ve Dobby-Dobby özgür.”
“Sen öldün, Harry Potter,” dedi Riddle’ın sesi, tepesinde. “Öldün. Dumbledore’un kuşu bile bunun farkında. Ne yapıyor, görüyor musun, Potter? Ağlıyor.”
Riddle gene kahkahalarla gülmeye koyuldu. Öylesine gülüyordu ki, karanlık oda kahkahalarıyla çınlıyor, sanki aynı anda on Riddle kahkaha atıyormuş hissi veriyordu.
“Dumbledore’un savunucusuna gönderdiği şeylere bak! Şakıyan bir kuş ve eski bir şapka!”