OKtAy

OKtAy
@OKTAY19
Bismillahirrahmanirrahim
Lisans
1 Ocak 1982
40 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Sağım ama iyi değilim:(
6 Şubat 2023, gece 4.17, şiddetli bir sarsıntıyla yataktan fırladım. İlk aklıma gelen çocuklardı. Odalarına gidip yataklarından onları nasıl alıp yere attım, üstlerine kapandım bilmiyorum. Bekledim, bekledim, bitsin diye bekledim. Ama boşuna beklemişim. Eşyalar hiç durmadan devrilmeye başlayınca bitti, dedim, buraya kadarmış her şey. 12 kat üstümüze çökecek ve bize ulaşılamayacak. Annemler, dedim sonra. Onların binaları eski, anne anne diye ağlayarak, onları bir daha göremeyeceğimi bilerek depremin bitmesini bekledim. Bittiği an çocuklardan başka hiçbir şey almadan çıktık dışarı. Telefon yok, üstümüzde pijama dışında bir şey yok, ev anahtarı, para kartlar, hiçbir şey yok. Yağmur yağıyor üzerimize. Telefon olmadığı için annemleri arayamıyorum, ben orada yağmur üstüme yağarken kardeşim için annem için ağlarken çocuklarım teselli etti. Üzülme anne, dedi 4 yaşında olmayan kızım. Ev bir daha sallanmayacak, tamir edecekler, iyi olacak, dedi yanağımı sürekli okşarken. Arabaya binebildik neyse ki. Ama deprem hiç durmadı, sürekli, sürekli… Her biri güya artçı ama değil. Hala babamları bilmiyorum. Ardından babamla konuşabildim. Birbirimizi duyamıyoruz çünkü telefon çekmiyor. Babama asla bağırmadım şimdiye kadar. Biz iyiyiz, dedi ama emin olamıyorum annemin sesini duymadan. Kaç kez “annemi ver baba, onun sesini duyacağım” diye ağlayarak sinirle bağırdım bilmiyorum. Onun sesini duyduğumda , kardeşimin, minicik yeğenlerimin iyi olduğunu duyduğumda az da olsa sakinleşebildim. Yanlarına gidemedim çünkü benzin yok, para yok, lanet olası hiçbir şey yok. Sonrasında bir şekilde para bulabildik. Bu sefer de 5 saat benzin alabilmek için sıra bekledik. 5 saat!! Onu beklerken ikinci büyük deprem. Ama artık duyarsızlaşmaya başladım sanırım, hissizleşmek böyle bir şeymiş. Hiçbir şey
Deprem
OKtAy
Tüm yazılanlar gerçek tüm yaşananlarda inanın bu kadar net ve anlaşılabilir anlatılırdı deprem.Tek tesellimiz sizin ailenizin çocuklarınızın hayatta olması ama arkadaşınıza çok üzüldüm Bi an empati yaptım çok zor.Arkadasiniza Allahtan rahmet diliyorum mekanı cennet olsun.O binaları malzemeden çalıp derme çatma yapan buna göz yuman kim varsa Allaha havale ediyorum.Japonya 9 şiddetinde sallanıyor ve bizim halimize bak.Geçmiş olsun TÜRKIYEM.ALLAHA EMANET OLUN.
Reklam
Hayatta başımıza gelen olumsuzlukları bir felaket derecesinde yaşamış havasını bırakıp mücadele etme azmini gösterseydik sabır ve gelen güzel günlerin değerlerini ön görebilirdik . Aşkta koşulu yaratmak çıkarı düşünmek geleceği yorumlamak o hisse o duyguya ihanettir…
OKtAy
O kadar çok şeyden vazgeçtim ki İçinde kendimin de oldunu sonradan farkettim...Bir yanda kedinden geçmiş ama farketmemiş insan profili diğer yanda çıkarları koşulları geleceğe dair endişeleri için bir zamanlar gönül verdiği insandan vazgeçen insan profili...Buna hayata dair diyoruz işte.
Sen beni arar mıydın diyordun ya Evet ben seni ararım, Gecenin en güzel saatinde seni ararım Aldığım nefeste seni ararım, Yüzüme ansızın gelen sıcak bir gülümsemede ararım seni, İçime dolan huzurda seni ararım, Bahçelerime gelen baharda seni ararım, En güzel çiçeklerin açışında seni ararım, Gölgen düşer sanki yollarıma Adım adım yürür seni ararım, Bir çılgın ÖZLEYİŞ düşer yüreğime, Yudum yudum içer seni ararım. Öpüp koklamaya doyamadığımdın, Oysa şimdi rüyalarda seni ararım. Sokaklarda koşarken sakınamadığımdın, Oysa şimdi hayallerde seni ararım. İçimde büyüttüğüm saklı kentte, Gözlerimin baktığı her yerde, Ben aslında her güzel şeyde seni ararım çünkü bilirim her güzel şeyin ardında sen olduğunu. (ZEHRA)
OKtAy
Sen beni ararmiydin dedine pişman olmustur bence o kişi😊😊😊😊
“Yaprak sıkılmıştı ağaçtan, bahane idi sonbahar”  (Necip Fazıl Kısakürek)
OKtAy
Aynen bahaneler sonuca göturur.