O.D.

@ONURDAS·
·
sabitlendi
İnsan anlaşılamadığında kalemin canını okur. Yazdıkça yazar, yazdıkça yazar. Tüm hıncını kalemden alır ve kağıttan. Kendini anlamayanların intikamını alır. Aslında defalarca burnu sürtülür insanında, yinede anlaşılmak ister. Bir kalpte yer bulmak ve anlaşılmak... Ahhh.. Ve ömür; Karanlıkta elleri cebinde yürüyerek kaybolan bir insan gibi usulca kaybolup gider.
Reklam
Yaşarız diye geliyoruz Ölüp ölüp gidiyoruz Sahilden dalgaların çaldığı kum taneleri gibi Bu dünyanın aldıklarıyla eksiliyoruz
Boşa harcıyoruz kelimeleri. Bizi duymayan mı görecek bizi?
Ve zaman; büyütüp beslediği evladını kurban etmek için bekler.
Bir kadın sevmeli; Öyle ki, o gidince tüm güzellikler onunla kaybolsun. Bastığı yerlerde artık çiçekler değil, hüzünler yeşersin.
Reklam