Oblomov
@Ob274
56 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
SPOİLER İÇERİR
Kitap edebi anlamda beni tatmin etse bile sonu açısından bitirdiğimden beri kafam karışık bir şekilde düşünüyorum hem tıbbi hem ahlaki açıdan uygunsuz bir deney uygulayan dr.ivan'ın "acılaşmak" kavramıyla açıkladığı tıbbi rahatsızlığı genç bir kızın intiharını kullanarak onu hayat-ölüm çizgisinde bir o tarafa bir bu tarafa atarak sonunda "ölüm farkındalığı" ilacıyla insanları stabil,rahat bir hayatın zehrinden kurtarmasını anlatır.Anlatmak istediği alt metine sonuna kadar katılıyorum çünkü hepimiz toplumun ortaklaşa karar verdiği cahil tabuların sınırlarını aşmaktan korkarak kendi duvarlarımız etrafında konforlu bir yaşamı elde etmek hayaliyle zamanımızı tüketip duruyoruz oysa ki hayat her zerresini hissetmek gereken kısaca özetlemek gerekirse "yaşamak" gereken bir kavramdır.
Ancak katılmadığım nokta burda başlıyor,intihar denilen olguya karar vermiş karakterimiz zaten bu gerçeklerin farkında olup bunu gerceklestirme cesaretine sahip olamayan bir kişilik (ki bunu eduard karakteriyle tasdikliyoruz) bu karakter olgunlasmasini 1 hafta gibi kısa bir sürede 180 derece döndürecek gelişmeler bence kitabın bahsettigi gibi sevgi kutsallığı değil veronika adlı gencin henüz adı üzerinde "genç" olması.Ustelik bunu sağlayan alt metin en basta bahsettiğim korkunç ahlaksız deney dolayısıyla oluyor.Kisaca kitabın fikri,anlatımı vs çok hoşuma gitsede 10 puan vermememin nedeni tüm bu bahsettiğim zemine oturması.Sevgin ve ölüm farkindaliginin kisiyi ayakta tutan gücünü kutsallaştırmak üzerine bir yazı ancak bunu sağlayan ahlaksız temeli kınamadan örnek bir okur olunmaz diye düşünüyorum
Ve Fatihin oğlu,ağıl kokan bu manto içinde titremekten kurtulmuştu.
