Hicran ipek

Hicran ipek
@Obiwankenoo
Merdüm-dîdem... Bazı insanlar hayatımıza büyük gürültülerle girmez. Bir gün gelirler. Bir cümlenin içinde, bir bakışta, bir sessizlikte yer ederler. Sonra fark etmeden içimizde yaşamaya başlarlar. Eskiler buna merdüm-dîdem dermiş. Gözümün bebeği. Ne kadar yakınımızda olursa olsun dönüp tekrar bakmak istediğimiz. Kalabalıklar içinde gözümüzün onu aradığı. Yokluğunda bile varlığını hissettiğimiz insan. İnsan bazen sevdiğini kalbine değil, gözlerine yerleştirir. Bu yüzden bazı yüzler unutulmaz. Yıllar geçer. Mevsimler değişir. Hayat başka yönlere savrulur. Ama bir ses, bir koku, bir şarkı... Bir anda onu yeniden getirir. Çünkü bazı insanlar hatıra olmaz. İçimizde yaşamaya devam eder. Merdüm-dîdem... Sana bakarken kendimi değil, seni görebildiğim için. Seni değiştirmeden, sana sahip olmadan, seni olduğun hâlinle sevebildiğim için. Belki sevginin en sessiz hâli budur. Birini gözünün içinde taşımak. Ve ona her baktığında, hayata biraz daha yumuşak bakabilmek. Merdüm-dîdem... Yakınımda olsan da, uzakta olsan da, gözümü kapattığımda yerini bildiğim sevdiğim. 🌬Yasemen Birses🌬
1000Kitap