“Kendi duygusunun ‘üreticisi’ olmayan insan, başkalarının kurguladığı hislerin sadık bir müşterisi olmaya mahkumdur. Yani duygularımızı kendi içimizde demlendirmek yerine, raftan hazır alıp tüketiyoruz.”
“Akşamdan akşama sadece uyumak ve ertesi günün çarkına hazırlanmak için uğradığımız bir durak haline geliyor hayatımız. Kendi hayatımızda sadece birer geceleme yapan misafirler gibiyiz; ev sahipliği yapıp kendi duygularımıza ağırlayacak ne vaktimiz var ne de takatimiz.”