Yasin Ünal

İnsan en çokta, geriye gelmeyecek şeyleri özlermiş.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çok mu şey istiyorum senden hayat..
Nereye çıkartır bu yol beni, bilmiyorum.. çünkü düşünecek birşey yok artık, o kadar yorgun bir beden.. zamanla kaybetmiş düşüncelerini. Sadece eskileri düşünüyorum, düşündüğümde ise ufakta olsa, hasret ve özlem heyecanı duyan o hislerini kaybetmiş bir ruhumun derinliklerinde kayboluyorum. Varsın, o yol bir yere çıkmasın.. ben zaten artık bir şey aramıyorum.
Batıl inançlarım yoktu benim, nazara ise hiç inanmazdım.. sonrasında fikirlerim değişmeye başladı bu konu hakkında. Gelecekten haber veren kahve falında aradığım aslında mutluluk değil, çünkü geleceği yalnızca evrenin sahibi bilir. Ben ise yalnızlığımın eğlencesinde kaybolan zamana bakıyordum sadece..