SamedÇ
@OkurMuhendis
Zaman bendedir ve mekân bana emanettir.
Nüvit Osmayı ''İnsan Mühendisliği'' kitabıyla tanıdım.Kişisel gelişimi Türkiye'ye taşıyan ve Mümin Sekman gibi duayenleri yetiştiren Nüvit Osmay' dan bahsediyorum. O kitap insan ilişkileri üzerine harikulade bilgi deposuydu.Ancak düşünce atlası tam bir fiyasko oldu benim için.İlk elime aldığımda gelişi güzel sayfalardan sözler okumaya başladım. Kitapta aradığım motivasyon cümleleri ve beni bilgeliğe taşıyacak doping malzemeleriydi.Ancak karışık kuruyemiş içindeki fındık ve badem taneleri gibi aralardan bir iki tane çıkıyordu çıkarsa.İçimdeki ses; -kitabı aldım bir kere, hakkını vermeliyim dedi...Bende baş ucuma koydum.Her sabah güne, bir yada iki sayfa söz okuyarak başladım.Gördüm ki diğer sabahlar kitabı okumamak için bilincim uyku daha evladır diye diretmeye başladı.Bu seferde kızmaya başladım ve kitabı elime alıp adam gibi didik didik tüm sözleri atlaya atlaya okumaya başladım.Sonunda bugün karar kılıp bu kitabı terk ediyorum.İyi bir tecrübe oldu bu saatten sonra sıkıca incelemeden kitap almak yok!
Reklam
Orta okul, lise müfredatı ve sosyal medya paylaşımları sayesinde zaten bildiğimiz klişe olmuş yazılar bütünü diyebilirim.Defalarca kitabı yarıda bırakma fikri dürttü durdu.Kitabın sade, basit bir dille yazılmış olması, hızlı okuma ve kayda değer bilgi alabilirmiyim düşüncesi güderek iktire kaktıra bitirdim. Belirli bir okuma eşiğini geçmiş kimsenin okuması vakit kaybı olacaktır.Ancak ilkokul ve ortaokul düzeyindeki öğrencilerin sağdan soldan edinecekleri bilgileri bu kaynaktan tek seferde almış olmaları için tavsiye edilebilir.
