"Ancak hepsi bana sahip olduğum gerçek hayatı -kusurulu olsa da, planladığım gibi gitmese de- değer vermeyi öğretti. Uzun zamandır bir senaryoya göre yaşıyor, listemdeki tüm kutuları işaretlemeye uğraşıyordum. O yoldan sapmak korkutucuydu, hatta biraz asi hissettiriyordu ama kendi yolunu çizmenin getirdiği bir özgürlük duygusu da vardı ve ben artık bunu kucaklamaya hazırdım."
Çocuğun ruh sağlığı beş kolon üzerine inşa edilir. "Babanın duygusal dengesi, annenin duygusal dengesi, anne baba arasındaki ilişki, anne babanın ebeveynlik becerileri, çocuğun mizacı." Kolonlar çürük, çatlaksa sadece birini onarmak işe yaramaz. Aile, en zayıf üyesi kadar güçlüdür.
Geçmişe dönmek, çocukluğu yeniden yaşamak değildir. Duygusal, kırılgan, o zor duyguları hisseden tarafımızla bağlantı kurmaktır. Geçmişi anlayarak bugünü özgürleştirmektir.
Şairin dediği gibi, "Ayrılık nasıl sevdaya dahil"de, bağırıp ağlaması da olmayacak talepleri de özel meraklarının olması da öğrendiklerini unutmaması da bizi şaşırtacak bilgilere hâkimiyeti de çocuk olmaya dahildir."