Zemheriydi
Kar sessizliğine batmış her yan
Karanlık bir gece
Yarıp geçerken dağları ağır ağır
Tütüne sarılırdım hemen
Düşüyorum derin bir boşluğa
Her istasyonda daha da umutla
Sarılıp gidiyorduk
Her vagonda farklı hava
Ellerimin arasında kızgın bir çay
Nasihat dinliyorum bir ihtiyardan
Gözlerinin içine bakıyordum
Yorulmuş simasına
Acıyla yoğrulmuş her yanı
Kafamı kaldırıyordum usulca
Yabancı her bir kimse…