Karşılıklı oturan bir kadın ve bir erkek, tüm geç kalmışlıkların ve tüm yitik cümlelerin ardından en sonunda yüzleşmeye karar verdiler.Ya da en azından onlar hayatlarının bu rollerinde karar verdiklerini sandılar. Oysaki tesadüflerle hiç alakası olmayan yaşamlarının içinde, sadece adımlarının götürdükleri ve olmaları gerektiği yerdeydiler.
Doğa bir öğrenme yeridir.İnsan farklı zmaan dilimlerini tanıklıkla yaşar. Bu deneyimler hafızaya dönüşür. Kişinin kendi deneyimlemesidir.Dolayisiyla da unutma tahribatına çok az uğrar. Gürültü kirliliğinin egemenliğinde ki kentlinin belleginden daha azını unutur. Doğayla barışık, onunla macerasını mücadele kalkaniyla yapmayan insan, biriktirmeyi de bilir. Bu deneyim biriktirmedir. Çoğalmaktır.