Duygularım kaosun ortasında sürüklenip dururken , anlamsız düşüncelerle başa çıkmayı bir kenara bırakıyorum. İnsanlar ve ne yapıp düşündükleri hakkında her şeyi bıraktım. Neden onları daha fazla anlamlandırmalıyım ki ? Kendi kapımda kendimi düşünmem gerek. Onların az çok ne yaptığı yeterince belli değil mi ? Ortak kurgusal bu yaşantıda her yaptığımız birbirine nasıl da benzer. Peki beni ne ayırabilir bundan ? Kendi kabuğuma çekilmek . Evet sadece bu .