Gözlerimdeki ağırlık uykusuzluktan değil;
bir zamanlar kurduğum hayatın
yasını hâlâ sessizce tutuyor olmamdan.
Ben yorgunum.
Ama yürümeye devam ediyorum.
Başka bi' evrende, en güzel hâlinle
Sen hayata karış, ben daha da biteceğim
Kırgınım kendime, üşüyorum gölgende
Henüz bilmesen de belki bir gün gideceğim